Ο καφές
Ο εσπρέσο είναι ο πρωταγωνιστής σε αυτό το ρόφημα. Επιλέγουμε τον καφέ της αρεσκείας μας και, αν έχουμε οικιακή μηχανή, κάνουμε μια μακριά εκχύλιση, ετοιμάζουμε δηλαδή έναν espresso lungo που είναι περίπου 50-60 γρ. Αν έχουμε μηχανή με κάψουλες, εκχυλίζουμε τουλάχιστον δύο κάψουλες.
Η ζάχαρη
Αν θέλουμε, σε αυτό το σημείο θα προσθέσουμε και τη ζάχαρη, για να μπορέσει να λιώσει. Αν την προσθέσουμε αργότερα μαζί με τον πάγο δεν θα λιώσει εύκολα και θα χρειαστεί να χτυπήσουμε για περισσότερο χρόνο το ρόφημα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί περισσότερος αφρός από το επιθυμητό.
Ο πάγος
Για τον σωστό freddo espresso χρειαζόμαστε καλής ποιότητας πάγο, αφού είναι το δεύτερο βασικό υλικό της συνταγής. Όσο καλύτερος είναι ο πάγος μας, τόσο πιο αργά θα λιώσει, ο καφές θα αργήσει να γίνει νερουλός και έτσι θα έχουμε περισσότερη ώρα να τον απολαύσουμε.
Ο πάγος θέλουμε να είναι όσο πιο διαυγής γίνεται και να μην έχει οσμές. Προσέχουμε λοιπόν και ξεπλένουμε τις παγοθήκες μας κάθε φορά πριν τις χρησιμοποιήσουμε και, ιδανικά, χρησιμοποιούμε νερό φίλτρου.
Πόσα παγάκια;
Ο κανόνας «χτυπάμε με 2 παγάκια-σερβίρουμε με 4» που ακολουθείται γενικά δεν είναι πολύ ακριβής, αφού όλα τα παγάκια δεν έχουν το ίδιο μέγεθος. Μια πιο χρήσιμη οδηγία είναι να να χτυπήσουμε τον καφέ με 40 γρ. πάγο και να σερβίρουμε σε 80 γρ. Μαζί με τη δόση του espresso lungo, που είναι περίπου 60 γρ., θα πάρουμε ένα ρόφημα βάρους 180-200 γρ. Μπορούμε να ζυγίζουμε μια φορά ένα παγάκι από αυτά που φτιάχνουμε στο σπίτι ώστε να γνωρίζουμε το βάρος του και να προσαρμόσουμε τη συνταγή.
Το χτύπημα
Όταν φτιάχνουμε freddo espresso θέλουμε να πετύχουμε ομογενοποίηση και παράλληλα αφρισμό, με τη διαδικασία του στροβιλισμού, με το «χτύπημα» δηλαδή. Για πόση ώρα χτυπάμε λοιπόν τον καφέ; Γενικός κανόνας δεν υπάρχει, αφού ο χρόνος χτυπήματος έχει να κάνει τόσο με τη θερμοκρασία στην οποία βγαίνει ο καφές όσο και με τη θερμοκρασία του σκεύους μας, αλλά και με την ποσότητα πάγου που έχουμε προσθέσει. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να έχουμε τον νου μας και, κρατώντας το σέικερ από τη βάση του, να ελέγχουμε με το χέρι μας τη θερμοκρασία του. Όταν το νιώσουμε να παγώνει στο χέρι μας σταματάμε. Το υπερβολικό χτύπημα θα επιτρέψει σε περισσότερο οξυγόνο απ’ όσο πρέπει να εισχωρήσει στον καφέ μας, πράγμα που χαλάει την υφή του, κάνοντάς τον υπερβολικά αφρώδη ενώ ταυτόχρονα απομακρύνει τα έλαια του καφέ, αποδυναμώνοντας τα γευστικά του χαρακτηριστικά.